Kategorie: Wszystkie | Dawno przeczytane | Film | Notki | Składanki | Wycieczki
RSS
piątek, 16 maja 2008
Jezeli nie nudze - to znowu o zwiazkach

Niedziela 06/01/08. Restaurant (1998).
Glowny bohater Chris (Adrien Brody) jest scenarzysta i pisze sztuke o swoim przeszlym zyciu. Pracuje w restauracji, w ktorej pracujac przewijaja sie roznoracy artysci. Kiedys byl z kobieta, z ktora zwiazal sie w uciazliwy zwiazek. Stara sie jego strate odbudowac piszac o nim, stara sie stworzyc nowy szczesliwy zwiazek. Jedyne co mu wychodzi to sztuka, ktora tez przeszla jak po grudzie - glowna role dostal ktos, kto przyczynil sie wyraznie do zakonczenia jego poprzedniego szczescia. Pomieszanie zwiazkowe, uczuciowe, chec naprawy przy jednoczenym ranieniu - tak to sie ludzie placza gdy ich uczucia mrocza i ciezko im bardzo przejrzec, ale nie chca sie wyzwolic bo jakze ich ten bol ozywia. No i najwazniejsze - spojrzenie rasowe: glowny bohater zyl w sasiedztwie czarnoskorych rodzin, wysluchiwal nienawisci ojca do czarnych, sam chcac to odkupic wiaze sie z czarnoskorymi dziewczynami, przyjazni sie z czarnoskorymi, ale nie wiadomo, czy naprawde wierzy w to calym sercem, czy w glebi nie jest taki jak jego ojciec?

Niedziela 27/04/08. Auberge espagnole, L' (2002)
Przepiekny obrazek o przemijalnosci zwiazkow, o zyciu w jednoczesnej szczerosci wsrod przyjaciol i bezradnej nieszczerosci (ze strachu przed strata) z ukochana osoba. Francuzki chlopak aby dostac swoja wymarzona posade w biurze musi nauczyc sie Hiszpanskiego. Korzysta z Erazmusa, programu wymiany studetow - wyjezdza do Hiszpani pozostawiajac swoja ukochana (niemrawa) dziewczyna, ze ktora tak bardzo placze. Po drodze poznaje malzenstwo francuzkie, ktore pomaga mu, ale jakze go denerwuje - co nie przeszkadza mu zaprzyjaznic sie z jego kobieca strona. Znajduje mieszkanko do ktorego przyjmuja go Wloch, Niemiec, Belg, Angielka, Hiszpanka ... wielonarodowe towarzystwo. Lepiej jest tam niz w niejednym akademiku (o stancjach nie wspominam). Chlopak poznaje zycie, rozwija swoj charakter. Zaczyna dostrzegac to czego pragnie, olsniewa go to, uskrzydla go to.

Poniedzialek 28/04/08. Closer (2004/I).
Film w rezyserii Mike Nichols'a (czlowiek ten juz filmuje 40 lat). Bardzo dobra analiza dwoch par splatanych ze soba w dziwne powiazania uczuciowe. Na swoje polaczenia i rozlaczenia sami nawzajem wplywaja utrzymujac miedzy soba pelna napiecia gre, w ktorej wygrana jest szczescie - przegrani pozostaja frajerami, ktorzy zupelnie zle wszystko zinterpretowali i sie zupelnie pogubili. Jeden nieodpowiedni ruch i sie wypada - ale wypasc trzeba z twarza. Piekny kwartet : zaczarowana Alice (Natalie Portman), 'miekka-kaczuszka' Dan (Jude Law), ofiarna Anna (Julia Roberts), i jaskiniowiec Larry (Clive Owen). Film ten to zekranizowana sztuka, dlatego mozna doznac wrazenia dziwnej, nierzeczywistej atmosfery, gdzie gesty zastepuja niedopowiedziane mysli, gdzie wibruje twarde natezenie szczerosci. Kiedy mowimy prawde? Komu mowimy prawde? Ogolny wniosek plynie taki, ze atawistyczne obraz serca, jako krwawego kawalka miesa lepszy jest od jego poetyckiego opisu na papierze.

14:28, czokczok , Film
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 01 maja 2008
O tym, ze mozna umrzec z milosci

Sroda 14/02. Jean de Florette (1986).
Oto historia Jean'a garbusa (Gérard Depardieu), ktory otrzymal w spadku kawalek pieknej ziemi. Postanowil wraz ze swoja zona i corka wyniesc sie z miasta i osiedlic sie tam, zaczac nowe sielskie zycie. Jego sasiad Cesar (Yves Montand) za pomoca swojego bratanka Ugolina (Daniel Auteuil), okazujac mu falszywie przyjazna pomoc, doprowadza do jego upadku. Obaj chca bowiem odkupic od Jeana bardzo urodzajna ziemie za bezcen. Dlategotez czynia ja bezwartosciowa zatykajac to, co w niej najbardziej wartosciowe, zrodlo. Jean pelen wiary i uporu walczy ostatkami sil i nosi na mulach, potem na wlasnym grzbiecie kubly wody. Osieroca swa corke, a zone wdowa czyni. Walka o piekno przegrywa z walka o pieniadze.

Poniedzialek 18/02. Manon des sources (1986).
Kontynuacja historii rodzina Jeana. Jego corka Manon (Emmanuelle Béart), zna prawde o zatkanym zrodle. Pelna jest nienawisci do tych, ktorzy zniszczyli jej ojca. Ugolin zapada w typowo meskie ku niej szalenstwo, milosc opetancza. Pala namietnosc, ktora chce przebic jej nienawisc. Jako ostatni potomek rodu wymagane jest od niego by splodzil potomka. Przechodzi od poczatkowej zachlannosci do ziemi, az to (przypadkowej) zachlannosci do jej owocow, czyli do Manon. Ziemia nie jest juz dla niego wazna, potomek nieistotny, chce zrobic wszystko by zdobyc jej tylko serce. Historia ta konczy sie ujawnieniem sekretow, ktore to nie czynia jej milszej do strawienia. wszelka wlasnosc i walka o jej zwielokratnianie zmywa luski z oczu. Przez to jednak, ze nastapilo to zbyt pozno, zamiast szczescia przynosci to tylko wielka gorycz.

Niedziela 21/04/08. Conseguenze dell'amore, Le (2004)
Historia czlowieka zamknietego w hotelu, ktorego zycie polega na przesiadywaniu w salonie hotelowym oraz zdazajacych sie niekiedy wycieczekach do banku z wielka walizka pieniedzy. Na tym polega jego, raczej zajecie, niz praca. Robi to przez kilka lat i nie zmienia zadnego ze swoich przyzwyczajen, do momentu gdy otwiera sie, w pelni bedac swiadomym konsekwencji milosci. Konsekwencje te, dla niektorych mogly by sie wydawac przerazajace, dla niego moga okazac sie wyzwoleniem od swojego zycia, ktorego tak naprawde nie posiada odkad wprowadzil sie do hotelu. Zycie jego po latach szarosci nabiera niebezpiecznie szczesliwych kolorow po to by zaraz potem skonczyc sie.

Poniedzialek 25/06. Memoirs of a Geisha (2005). Oddana za mlodu do domu kobiet dla towarzystwa, rozdzielona ze swoja siostra. Jedynym rozwiazaniem jest stanie sie najlepsza Geisha, by moc kiedys stanac u boku ukochanego, starszego o 10 lat polityka. Japonia przechodzi przemiany, rola Geishy przygasa (zostaje tylko jako atrakcja dla przyjezdzajacych Amerykanow), a milosc i poswiecenie jej wciaz trwa.

Piatek 26/04/08. Noce blanche (1989).
Nie jest to rodzaca obsesje dwunastolatka (Lolita), ale siedemnastolatka inteligetna, do bolu wrazliwa, opetanczo pragnaca podstawy uczuciowej. Zachlanne szalenstwo milosci ja pochlania. Mathilde (Vanessa Paradis) jest uczennica rzadko pojawiajaca sie w szkole. Sklania ona ku sobie nauczyciela filozofii. Odkrywa on w niej czlowieka zupelnie pozbawionego iluzji, zachamowan, zdolnego, inteligentnego, ale jednoczesnie szalonego. Nie mozna nazwac sidlami milosci tego co go ku niej zwiodlo. Trudno powiedziec kto kogo bardziej przyciagal. Nauczyciej filozofii bedacy w stanie rozumowac w oddaleniu od swojego wieku, pozycji, stanu stal sie dla niej, tak bardzo potrzebujacej pelnego zrozumienia i zaspokojenia jej szalenstwa, tylko jej jedynym. Moze taka szalona milosc, jest jedyna szera i prawdziwa miloscia i jedynie szalency sa sklonni w nia uwierzyc. Czlowiek dojrzaly, ktory wiele przezyl nie jest w stanie wierzyc w taka milosc, a moze to nie milosc, ale niedojrzalosc i naiwnosc? Moze czlowiek dojrzaly nie powinien otwierac sie na przypuszczenie, ze cos takiego moze byc mozliwe? Wielu bowiem przezywa takie uczucia w mlodosci, a potem z nich rezygnuje, nie chcac sie juz wiecej tak bardzo otwierac, bo w tym szalenstwie jest tyle samo pieknego szczescia jak ich porazajacej goryczy, uczuc istniejacych w zyciu bez szalenstw, jednakze tutaj sa ona sline jak grom z jasnego nieba. Jezeli sie nie oddamy "szalonemu" uczuciu calym soba, to za tak niebosiezne szczescie zaplacimy piekielna gorycza?

13:41, czokczok , Film
Link Dodaj komentarz »